Przyznam szczerze, że jest to moja ulubiona herbata zimowa w tej chwili. :) Niezwykle aromatyczna, a przy tym łagodna w smaku, wspaniale rozgrzewa i wprowadza w błogostan. Jednym słowem: jest pyszna! I wyraźnie czuć w niej posmak garam masala. Nie jest to jednak smak wyrazisty, ani tym bardziej pikantny, więc herbata może osobom lubiącym bardziej wytrawne smaki wydać się mdła, ale to już jest kwestią indywidualną. Ja z przyjemnością zimowymi wieczorami raczę się tą herbatą po powrocie do domu. :)

Pomysł jest szalenie prosty i przez to bardzo podobny do kaszy kuskus – zalewamy Pesso wodą (wrzątkiem lub zimną) i po chwili… mamy gotowe jedzenie. W smaku jest to podobne do zwykłego makaronu, ale ma wygląd kaszy (takie malutkie kuleczki). Generalnie smakuje dobrze i pasuje do wielu dań, łatwo daje się rozrobić widelcem i nie robi się z tego miazga. Bardzo mi przypadło tym do gustu.

Pesso jest promowane i ma nawet swoją stronę internetową - widać, że producent coś tam zrobił, żeby tę nowość rynkową rozpowszechnić. Ale niestety nie jest ono widoczne w sklepach i raczej trudno dostępne dla konsumenta. Dotąd nie widziałam tego produktu w żadnym innym sklepie, po tym jak zniknęło z sieci PiP, nie wiem więc czy producent przypadkiem się z niego nie wycofuje…

Jak wiadomo wiele osób cierpi na nietolerancję laktozy, więc produkt ten jest kierowany własnie do tej rzeszy konsumentów, którzy mimo wszystko lubią mleko i chcą nim zabielać kawę (i na których dzięki temu można zarobić – to w końcu jest jakaś nisza na rynku mleczarskim). Jest to chyba jedyne takie mleko na rynku. Największym plusem jest jednak opakowanie – dostępny jest kartonik litrowy i półlitrowy. Kartoników półlitrowych wciąż brakuje mi u wielu innych producentów.

Plusem jest również to, że w takim małym słoiczku zmieściło się sporo sojowych kotlecików, akurat na dwie porządne porcje, a sosu jest tylko trochę (nie zaś odwrotnie). Muszę przyznać, że tymi bitkami firma Primavika zwróciła moją uwagę i na pewno sięgnę z ciekawości po ich pozostałe wyroby. :)

W moim odczuciu cukierki te lepiej wyglądają niż smakują – są „eleganckie” i swobodnie można postawić je na stole dla gości bez obaw, że wszyscy będą patrzeć na nie krzywo. Ale żeby tracić dla nich głowę? Cóż, to już kwestia gustu. :)

Ciekawostką jest to, że dotąd nie widziałam tego w żadnym innym sklepie. Całość jest intrygująco zapakowana w kartonik, a sam projekt kartoniku w ogóle nie daje pojęcia jak to coś wygląda w środku i tym chętniej człowiek po to sięga, żeby zaspokoić ciekawość. Jest to jednak przekąska niewielka, ot, takie małe coś na ząb. Innych smaków chyba jednak nie wypróbuję…

Występują w czterech smakach, ale my mieliśmy przyjemność poznać tylko trzy: czekoladowe, orzechowe i mleczne. Poza nimi są jeszcze na rynku kokosowe, których jednak nie widziałam w sklepie. Horalky są produktem słowackim, w Polsce pojawiły się już w 2007 roku, ale jakoś nie zyskały popularności. Dopiero ostatnia kampania reklamowa miała to zmienić, podkreślając przy tym niezwykły wygląd wafelków.

Generalnie nie jestem fanką takich przekąsek – ani Princessa, ani wspomniane już Grześki nigdy specjalnie mi nie smakowały. Ale Horalky wzbudzają moją wielką sympatię i wyjątkowo przypadły mi do gustu. Są piekielnie słodkie, ale smaczne. Miłe z nich urozmaicenie dnia, szczególnie w pracy. :)